Komşu Teyzelere Savaş Açtım
bilmiyorum
bilmiyorum
 Bugün ben de bir hata yaptım.  Yine evhamlı annelerimizde biri yanında gayet sağlıklı gürbüz bir çocukla içeri girdi. Yememesinden yakındı. Komşunun çocuğu da yemezmiş onda kanser çıkmış. İnternete girmiş lenfomadan, lösemiden şüphelenmiş. Sabırla dinlemekteyken içeriye bir şey sormak için giren hasta nedeniyle dikkatim dağıldı. Soruyu cevaplayıp yeniden odamdaki hastama döndüğümde annenin gözyaşları içinde olduğunu gördüm. Niye ağlıyorsun diye sorduğumda “Bu hiç yemiyor hocam, hiç yemiyor, çok üzüyor beni…” diye ağlamasının şiddetini arttırarak devam etti. O an bana ne oldu bilmiyorum. Dikkatim dağıldığından mı, illa bir cevap vermem gerektiğini hissettiğimden mi bilmem. Birden çocuğa dönüp “Bak, nasıl üzüyorsun anneni, gördün mü?” deyiverdim. Ve der demez anlatılmaz bir pişmanlık yaşadım. Şaşkın şaşkın bana bakan çocuğun ne suçu vardı?

Ortada hiçbir neden yokken sağlıklı çocuğunun kanser olma ihtimaliyle annesinin yaşadığı hezeyanlar onun suçu değildi ki! Kanser olur diyen komşu teyze, bilgi çöplüğüne dönüşmüş internet, anneliği yanlış ve abartılı pompalayan medya… Sosyo-kültürel olarak ne seviyede olursa olsun bu üçü öylesine etkiliyor ki anneleri! Ucu ister istemez çocuklara dokunuyor. Annelerinin mutsuzluğundan kendilerini sorumlu tutan, kendilerini suçlayan çocuklar… Bununla birlikte çorap söküğü gibi gelen psikolojik problemler… “annemle babam kavga ediyor çünkü ben onları üzüyorum”, “annem ağlıyor çünkü ben kötü bir çocuğum” gibi pek çok düşünceden köken alan özgüven eksiklikleri, saldırganlık, içe kapanma, asosyallik gibi sorunlar asıl onları buluyor ve üzüyor.

Ah, ben nasıl buna ortak oldum bugün onu bilemiyorum.  Asıl üzücü kısım ben bu sözlerimden bunca pişmanlık yaşarken annenin yüzünde gördüğüm, haklılığının onanmasından kaynaklanan bir anlık gurur ve sevinçti.

Belki de o da kendini suçluyordu ve bu suçu paylaşacağı birini arıyordu. Kendini suçlu hissediyordu çünkü ona öyle hissettiriliyordu. Gün içinde o kadar çok duyuyorum ki “Doktor hanım, herkes bana senin çocuğun çok ufak kalmış besleyememişsin diyor, moralim bozuluyor!” veya “ Doktor Hanım ben internetten baktım çocuğum 25-50 persentil arasındaymış, ben mi besleyemiyorum bu çocuğu?”

Anneler suçsuz, sadece kafaları karışık. Hele çocuklar, durumdan bihaber ne olduğunu, niye annelerini üzdüklerini anlamaya çalışıyorlar.  Onlara bunu yüklemeye hakkımız yok. Bunun için de önce DOĞRU bilgiye nasıl ulaşacağımızı öğrenmeliyiz. Komşu teyze sevkiyle gelen annelere her zaman dediğim şey; n’olur her duyduğunuz bilgiyi dikkate almayın. Bilgiyi süzün, hangi bilgiyi nerden aldığınıza, kaynağına bakın, kafanıza takılanları konunun ilgili uzmanı ile görüşüp ona göre karar alın. Çok bilen “Komşu Teyze” ler her yerde, bazen gerçekten güne gelen komşu teyze, bazen nine-dede, bazen iş arkadaşı- patron, bazen 3 çocuklu tecrübe küpü tanış, bazen bir televizyon programı… Bilmiyorum demek bizim ülkemizde sanırım çok zor. Her gün her yerde evde, komşuda, markette, otobüste, tiyatroda, cafede her zaman çok bilenler etrafınızda. Ben bilmediğim yerde bilmiyorum demekten vazgeçmeyecek ve bunu bir eksiklik değil bir üstünlük olarak görmeye devam edeceğim. Siz de her şeyi bilen “komşu teyzelere” her zaman güvenmeyin derim…

Dr. Hande NAMAL TÜRKYILMAZ

Siz de yorumunuzu paylaşın
Paylaş
GÜNCEL MAKALELER
Ev Yapımı Krem Peynir
 EV YAPIMI KREM PEYNİR Niye çocuklarımıza pakette labne vs vermek yerine tamamen bildiğimiz malzemelerle doğal ve kalsiyumdan çok zengin bir peynir yedirmeyelim. Hem çok kolay hem de istediğiniz lezzette yapabilme öz...
Olumlu ve Olumsuz Yönleriyle Emzik
Komşu teyzeler bitmek bilmiyordu. Onlar her yerdeydi, sadece sıfat değiştirerek sinsice hayatımıza dalıyorlardı. Bazen arkadaşınız, bazen kayınvalideniz, bazen anneniz, bazen patronunuz, bazen tezgahtar kız, bazen kendiniz... Hepsi içten ve iy...
Ah Üşüdü Bu Çocuk
İç savaşlarım devam ederken anne sütünden sonra en zorlandığım konu oldu çocuğu giydirmek. Serde annelik yanında da anadoluluk var, ne yapsan gitmiyor. O yün ceket giydirilecek, ayaklarda 3 kat patik olacak!   ...
Bu Çocuk Aç Aç!
Yeni anne olan birinin en büyük sorunsalı işte budur. Sütüm yetiyor mu yetmiyor mu, çocuğum doyuyor mu? Etrafındaki her kafadan bir ses çıkan lohusanın zaten normale göre muhakeme ve doğru karar verme yetisini a...
Hamilelik Çok Büyük Haksızlık!
Çocuğu olabildiğince erteleyenlerdenim. 9 yıllık evlilik sonrasında nihayet çocuk yapmaya kesin karar verdiğimizde bile aslında tam olarak emin olamadım. Hamile kaldığımı öğrendiğimdeyse pek çok duyguyu aynı anda yaşadım. He...
Komşu Teyzelere Savaş Açtım
  Bugün ben de bir hata yaptım.  Yine evhamlı annelerimizde biri yanında gayet sağlıklı gürbüz bir çocukla içeri girdi. Yememesinden yakındı. Komşunun çocuğu da yemezmiş onda kanser çıkmış. İn...
Süper Anne Olmak Zorunda mıyım?
   Bir hafta içi öğleden sonraydı. Hem kendi hem çocuğunun sağlığı ile ilgili sorunları olan çok sevdiğim bir yakınım bana “benim için anneliğin tanımı bu” diye bir kitaptan bir pasaj gö...
DİJİTAL DADI
 Bu iki tatlı kız ilk defa bu akşam bir araya geldiler. Önce gelen ortama alışmıştı, diğeri ise ilk geldiğinde önce biraz utandı, çekindi ama sonra o da alıştı. Çünkü onların harika birer dadıları vardı. Dijital...
Benimle Oynar Mısın?
  Aralarinda 30 yaş fark var ama oyunun acilmasini beklerken duyduklari heyecan arasinda fark yok. Çocuklarla oynamak aranizdaki iliskiyi tahmininizin otesinde gelistiriyor. Onu daha iyi tanima firsati yaratiyor. Ayrica ona kucuk kararla...
Yolun Başı
Hep bir adım daha ilerisine gitmeye çalıştım. Her seferinde biraz daha ilerleyemeyeceksek çalışmanın ne anlamı vardı? Sadece karın doyurmak için olmasa gerekti. Ama sadece mesai doldurmamak, yapılanın üzerine bir taş dahi ol...