Yolun Başı
Hep bir adım daha ilerisine gitmeye çalıştım. Her seferinde biraz daha ilerleyemeyeceksek çalışmanın ne anlamı vardı? Sadece karın doyurmak için olmasa gerekti. Ama sadece mesai doldurmamak, yapılanın üzerine bir taş dahi olsun koymaya çalışmak öyle göründüğü gibi kolay olmuyormuş. 
 
Türkiye'nin en büyük çocuk hastanelerinden birinde çalışmak ise dışardan bile kolay görünmüyor. Orada hergün onlarca hastaya şifa dağıtmaya çalışırken özlemini duyduğum şey inanmayacaksınız ama ailelerle konuşabilmekti. Evet çocukları çok iyi tedavi edebiliyorduk ama ya aileler? Benim poliklinik yaparken en mutlu olduğum an bir annenin gözünde anlattıklarımı anladığını gördüğüm andı. Onun gözünde  o ışığı gördüğüm an benden mutlusu yoktu. Ama bunu pek de sık yaşayamıyordum. Hekim azlığı, hasta fazlalığı, hasta hekim ilişkisini zedelemek üzerine kurulu politikalar gibi pek çok etmen hasta yakınlarının da bizim de verimliliğimizi azaltıyordu. Yine de çabalıyordum,  bu günlerde yapmaya başladıklarımın temelini atmaya çalıştım. Aldığım belki Türkiye'deki en iyi eğitimle yetinmeyerek kişisel çabalarımla Amerika'ya gittim. Orada gördüklerimi burada uygulamaya başladım. Çünkü artık benim derdim hasta çocuklar değil "sağlıklı görünen" çocuklardı.
Bu kadar yoğun hasta trafiğinde çocukların sadece o anki problemlerini giderebiliyor ama onların sağlıklı gelişimleri üzerinde faydalı olamıyorduk. Onların gelişimlerini, beslenmelerini, büyümelerini izlemek, bunlarda ailenin farkedemeyebileceği sorunları saptamak ve erken müdahale etmek herkesten çok bize düşüyordu. Ben de boş durmadım ve çocukların gelişimlerini standart bir şekilde değerlendirebileceğim testlerin uygulayıcı eğitimlerini aldım. Konuyla ilgili doğru kaynakları güncel olarak takip etmeye başladım.
 
Ama artık bu da yetmiyor. O nedenle bu siteyi kuruyorum. Çünkü internet tam bir bilgi çöplüğüne dönüşmüş durumda. Her çocuk farklıdır her biri özel ilgi ister. Onları tek bir olgu gibi değerlendirip,  deneme tahtası gibi üzerlerinde yöntemler denemek yerine onları daha iyi anlamanın, sorunlarına bireysel çözüm üretmenin yollarını arıyorum. Kendi öğrendiğim yeni ne varsa, annelerin babaların kafasında soru işareti yaratan ne varsa paylaşmak için, onların en doğru bilgiye ulaşmasını sağlamak için çalışıyorum. Onlar doğru bilgiye ulaşırsa çocuklar da doğru şekilde büyüyecekler. 
 
Bunu yalnız başarmak zor. Umarım bu serüvende yanımda yer alırsınız...
Siz de yorumunuzu paylaşın
Paylaş
GÜNCEL MAKALELER
Ev Yapımı Krem Peynir
 EV YAPIMI KREM PEYNİR Niye çocuklarımıza pakette labne vs vermek yerine tamamen bildiğimiz malzemelerle doğal ve kalsiyumdan çok zengin bir peynir yedirmeyelim. Hem çok kolay hem de istediğiniz lezzette yapabilme öz...
Olumlu ve Olumsuz Yönleriyle Emzik
Komşu teyzeler bitmek bilmiyordu. Onlar her yerdeydi, sadece sıfat değiştirerek sinsice hayatımıza dalıyorlardı. Bazen arkadaşınız, bazen kayınvalideniz, bazen anneniz, bazen patronunuz, bazen tezgahtar kız, bazen kendiniz... Hepsi içten ve iy...
Ah Üşüdü Bu Çocuk
İç savaşlarım devam ederken anne sütünden sonra en zorlandığım konu oldu çocuğu giydirmek. Serde annelik yanında da anadoluluk var, ne yapsan gitmiyor. O yün ceket giydirilecek, ayaklarda 3 kat patik olacak!   ...
Bu Çocuk Aç Aç!
Yeni anne olan birinin en büyük sorunsalı işte budur. Sütüm yetiyor mu yetmiyor mu, çocuğum doyuyor mu? Etrafındaki her kafadan bir ses çıkan lohusanın zaten normale göre muhakeme ve doğru karar verme yetisini a...
Hamilelik Çok Büyük Haksızlık!
Çocuğu olabildiğince erteleyenlerdenim. 9 yıllık evlilik sonrasında nihayet çocuk yapmaya kesin karar verdiğimizde bile aslında tam olarak emin olamadım. Hamile kaldığımı öğrendiğimdeyse pek çok duyguyu aynı anda yaşadım. He...
Komşu Teyzelere Savaş Açtım
  Bugün ben de bir hata yaptım.  Yine evhamlı annelerimizde biri yanında gayet sağlıklı gürbüz bir çocukla içeri girdi. Yememesinden yakındı. Komşunun çocuğu da yemezmiş onda kanser çıkmış. İn...
Süper Anne Olmak Zorunda mıyım?
   Bir hafta içi öğleden sonraydı. Hem kendi hem çocuğunun sağlığı ile ilgili sorunları olan çok sevdiğim bir yakınım bana “benim için anneliğin tanımı bu” diye bir kitaptan bir pasaj gö...
DİJİTAL DADI
 Bu iki tatlı kız ilk defa bu akşam bir araya geldiler. Önce gelen ortama alışmıştı, diğeri ise ilk geldiğinde önce biraz utandı, çekindi ama sonra o da alıştı. Çünkü onların harika birer dadıları vardı. Dijital...
Benimle Oynar Mısın?
  Aralarinda 30 yaş fark var ama oyunun acilmasini beklerken duyduklari heyecan arasinda fark yok. Çocuklarla oynamak aranizdaki iliskiyi tahmininizin otesinde gelistiriyor. Onu daha iyi tanima firsati yaratiyor. Ayrica ona kucuk kararla...
Yolun Başı
Hep bir adım daha ilerisine gitmeye çalıştım. Her seferinde biraz daha ilerleyemeyeceksek çalışmanın ne anlamı vardı? Sadece karın doyurmak için olmasa gerekti. Ama sadece mesai doldurmamak, yapılanın üzerine bir taş dahi ol...